Elementer İşlem = Matrisle Çarpım

MATE 213 — Lineer Cebir

Yazar

Öğr. Gör. Oktay Cesur

Yayınlanma Tarihi

26 Temmuz 2026

Kanıtlanmamış Bir İddia

Denklem sistemleri notunda üç elementer satır işlemi tanımlandı ve her biri için bir \(E\) matrisi olduğu söylendi:

\[ \boxed{\text{her elementer satır işlemi, uygun bir }E\text{ ile soldan çarpmadır}} \]

Bu kutu o notta iddia olarak verildi, kanıtlanmadı.

Bu notun tek işi bu kutuyu kanıtlamak. Tek bir iddiayı ele alıyoruz: her elementer satır işlemi, uygun bir \(E\) matrisiyle soldan çarpmadır. Üç işlemin tanımı ve \(E_i\) notasyonu daha önce kuruldu; burada yalnız aradaki denkliği gösteriyoruz.

Üç işlemin tanımını, \(\lambda\neq0\) koşulunun gerekçesini, \(E\)’nin tersinir olduğunu burada tekrar kurmuyoruz — hepsi zaten var. Yalnız denkliğin kendisini gösteriyoruz.


Gözlem: Üç Örnekte de Aynı Şey Oluyor

\[ A=\begin{bmatrix}1&2&-1\\3&0&4\\-2&5&1\end{bmatrix} \]

\(R_2\leftarrow 3R_2\) için, \(R_1\leftrightarrow R_3\) için, \(R_3\leftarrow R_3-3R_1\) için sırasıyla:

\[ E_1=\begin{bmatrix}1&0&0\\0&3&0\\0&0&1\end{bmatrix}, \quad E_2=\begin{bmatrix}0&0&1\\0&1&0\\1&0&0\end{bmatrix}, \quad E_3=\begin{bmatrix}1&0&0\\0&1&0\\-3&0&1\end{bmatrix} \]

Her üçünde \(E_iA\) hesabı, elle yapılan satır işlemiyle aynı sonucu veriyor.

Üç matriste de birim matristen sapan girdiler işlemin kendisini taşıyor: \(E_1\)’de \((2,2)\) konumundaki \(3\), \(E_2\)’de birinci ve üçüncü satırların yer değiştirmesini sağlayan dört girdi, \(E_3\)’te \((3,1)\) konumundaki \(-3\).

\(E_1A\): ikinci satır \(3\cdot[3\ 0\ 4]=[9\ 0\ 12]\), gerisi aynı. \(E_2A\): birinci ve üçüncü satır yer değiştirir. \(E_3A\): üçüncü satır \([-2\ 5\ 1]-3[1\ 2\ -1]=[-5\ -1\ 4]\) olur.

Üçü de doğrulanabilir ama üçü de ayrı ayrı doğrulanmış olması genel bir kanıt vermiyor — yalnız bu üç \(E\) için, bu tek \(A\) için çalıştığını gösteriyor. Bunu kontrol edip geçiyoruz; asıl soru neden olduğu.


Mekanizma: Satır Birleşimi Okuması

Çarpım notunda kurulan kimliği hatırlayalım: \(r_i(B)\), \(B\)’nin \(i\). satırı olsun.

\[ \boxed{(CA)\text{'nın }i\text{. satırı}=\sum_{k}c_{ik}\;r_k(A)} \]

Soldaki matrisin bir satırı, sağdaki matrisin satırlarının hangi ağırlıklarla toplanacağını söylüyor.

Bu, çarpım notundaki \(r_1B\) örneğinin genelleştirilmiş hâli. Orada \(r_1B\)’yi dört ayrı nokta çarpımıyla hesaplamıştık; aynı sayı, \(B\)’nin (orada \(A\)’nın) satırlarının \(20,15,10\) ağırlıklı toplamı olarak da okunabiliyordu.

Burada kullandığımız tek araç bu. Yeni bir kural değil, çarpımın satır tarafından okunuşu.


Adım 1: Katsayılar \(A\)’dan Bağımsız

Üç elementer işlemin her biri, çıktı satırlarını belirli bir kuralla yazar:

  • Ölçekleme: \(i\). satır \(\to \lambda\, r_i(A)\)
  • Yer değiştirme: \(i\). satır \(\to r_j(A)\)
  • Satır ekleme: \(i\). satır \(\to r_i(A)+\lambda\, r_j(A)\)

Üçünde de: hangi satırların hangi katsayıyla toplanacağı, \(A\)’nın içindeki sayılara bakılmadan önceden bellidir. Kuralı yazmak için matrisin girdilerine bakmaya hiç gerek duymuyoruz; yalnız işlemin adı yeterli.


Adım 2: Bu, Bir \(C\) Matrisi Demektir

\(\varepsilon\) elementer işlemi, \(c_{ik}\) katsayı tablosu olsun:

\[ \varepsilon(A)\text{'nın }i\text{. satırı}=\sum_k c_{ik}\,r_k(A) \quad\Longrightarrow\quad \varepsilon(A)=CA \]

Bölüm 3’teki kimlik gereği, Adım 1’de gördüğümüz sabit katsayıları bir tabloya yazabiliriz. Tablonun \(i\). satırı, çıktının \(i\). satırını üretmek için kullanılan ağırlıkları taşır; bu da tam olarak bir matrisin satırıdır.

Bu eşitlik her \(A\) için geçerli, çünkü \(c_{ik}\)’lar \(A\)’dan hiç etkilenmedi.


Adım 3: \(A=I\) Koymak

Eşitlik her \(A\) için geçerliyse, özel olarak \(A=I\) için de geçerli:

\[ \varepsilon(I)=CI=C \]

\(C=\varepsilon(I)\). Yani aradığımız matris tam olarak \(E:=\varepsilon(I)\)’dir ve \(\varepsilon(A)=EA\) her \(A\) için doğrudur.

Bölüm 1’deki kutu böylece kanıtlanmış oldu.

Sıra önemli: önce böyle bir \(C\)’nin var olduğunu (Adım 2), sonra ne olduğunu (Adım 3) gösterdik. \(A=I\)’yi baştan koymak, henüz \(\varepsilon(A)=CA\) kurulmadan bir şey ispatlamaz.

“Her \(A\) için” şartı düşürülemez. Tek bir \(A\) üzerinde \(\varepsilon(A)=CA\) eşitliğini sağlayan \(C\) genellikle tek değildir — mesela \(A\)’nın satırları bağımlıysa iki farklı \(C\) aynı sonucu verebilir. \(A=I\) seçimi bu belirsizliği ortadan kaldırır çünkü \(I\)’nın satırları bağımsızdır.


Kontrol: Bölüm 2’deki Üç Örnek

\[ E_1=\varepsilon_1(I),\qquad E_2=\varepsilon_2(I),\qquad E_3=\varepsilon_3(I) \]

Her biri birim matrise ilgili işlemin uygulanmış hâli.

Bunu doğrudan görebiliriz: \(I\)’ya \(R_2\leftarrow 3R_2\) uygulanınca \(E_1\), \(R_1\leftrightarrow R_3\) uygulanınca \(E_2\), \(R_3\leftarrow R_3-3R_1\) uygulanınca \(E_3\) çıkar. Bölüm 2’deki üç matris tam olarak bunlar.


Boyut Notu

\[ A\in\mathbb{R}^{m\times n} \quad\Longrightarrow\quad E\in\mathbb{R}^{m\times m} \]

Bu neden önemli. Denklik “her \(A\) için tek bir \(E\)” iddiası.

Kanıtın hiçbir adımında \(A\)’nın sütun sayısı ya da girdileri kullanılmadı — yalnız satır sayısı \(m\) ve işlemin kendisi.

\(A\)’ya özel bir \(E\) bulmak (örneğin denklem çözerek) denkliği göstermez; kanıtın Adım 2’si tam olarak bu genelliği sağlıyor.


Sonuç

\[ \boxed{\varepsilon(A)=EA,\qquad E=\varepsilon(I)} \]

Denklik kanıtlandı.

Tersinirlik, bileşim sırası, \([A\mid I]\) yöntemi, rank ve determinant bağlantıları başka notlarda zaten kurulu — hepsi bu denkliği veri olarak kullanıyor.

Bu not tek bir taşı yerine koydu: “elementer işlem” ile “matrisle çarpım” aynı nesne. Diğer notlardaki \(E_i\) kullanımı artık tanım gereği değil, bu kanıt gereği geçerli.